“လူ”ဟူသည္ ပါဠိေဝါဟာရ“မႏုႆ”ဟူေသာ ပုဒ္မွ ဆင္းသက္လာသည္။ အ႒ကထာ(အဖြင့္)ဆရာက “ေလာဘ၊ အေလာဘ အစရွိသည္တို႔ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ စိတ္၏ျပန္႔ေျပာမ်ားျပားသည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ လူ မည္၏။” ဟု ဖြင့္ဆို ရွင္းျပထားသည္။ အျခားဘံုသားမ်ားထက္ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္အရာတို႔၌ ထက္ျမက္ ရဲရင့္၊ ခိုင္ျမဲေသာ သတိရိွၾကၿပီး ဆန္းၾကယ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးရွိသူကို “မႏုႆ” (လူ)ဟုေခၚသည္။
တစ္နည္း - ကမာၻဦးက သမၼတမင္းသည္ “မႏု” မည္၏။ ထို မႏုမင္း၏ အဆံုးအမ၌ တည္ၾကသျဖင့္ မႏုမင္း၏ သားသမီးမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ရကာ “မႏုႆ”ဟု အမည္ရသည္။
တလူလူျမင့္မားတက္ႂကြေနေသာ အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္ေသာ ျမန္မာအေခၚ ျမန္မာပညတ္(လူ)ဟူသည္ႏွင့္ ထပ္တူလိုပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။
လူ႔ဘံု
မႏုႆဘံုသည္ လူ႔တို႔ေနထိုင္ရာဘံုျဖစ္သည္။ ဤလူ႔ဘံုသည္ မ်က္ျမင္ထင္ရွားျဖစ္သည္။ လူတို႔၏ထူးျခားခ်က္မွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ က်င့္ၾကံႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။
လူ႔ဘဝ ရဖို႔ရာ လူ႔ျပည္မွ အပ္တစ္စင္းႏွင့္ ျဗဟၼာျပည္က အပ္တစ္စင္းတို႔ အခ်င္းခ်င္းထိခိုက္မိႏိုင္ဖို႔ ခက္ခဲတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ခက္ခဲလွပါသည္ ဟုအဆိုရွိသည္။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထားေသာ နခသိခသုတ္ကို ေထာက္႐ႈျခင္း အားျဖင့္ လူ႔ဘံုမွာစုေတ၍ ေသလြန္ၾကကုန္ေသာ သူတို႔တြင္ လူဘံုသို႔ ေရာက္ရွိေသာ သူမွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္သဲခြံေပၚရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏသာရွိ၍ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ေသာ သူတို႔မွာ ဂဂၤါျမစ္လြင္ျပင္ရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏ ရွိသည္။ ႏႈိင္းဆလို႔မရေအာင္ ကြာျခားလွသည္။
တစ္နည္း - ကမာၻဦးက သမၼတမင္းသည္ “မႏု” မည္၏။ ထို မႏုမင္း၏ အဆံုးအမ၌ တည္ၾကသျဖင့္ မႏုမင္း၏ သားသမီးမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ရကာ “မႏုႆ”ဟု အမည္ရသည္။
တလူလူျမင့္မားတက္ႂကြေနေသာ အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္ေသာ ျမန္မာအေခၚ ျမန္မာပညတ္(လူ)ဟူသည္ႏွင့္ ထပ္တူလိုပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။
လူ႔ဘံု
မႏုႆဘံုသည္ လူ႔တို႔ေနထိုင္ရာဘံုျဖစ္သည္။ ဤလူ႔ဘံုသည္ မ်က္ျမင္ထင္ရွားျဖစ္သည္။ လူတို႔၏ထူးျခားခ်က္မွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ က်င့္ၾကံႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။
လူ႔ဘဝ ရဖို႔ရာ လူ႔ျပည္မွ အပ္တစ္စင္းႏွင့္ ျဗဟၼာျပည္က အပ္တစ္စင္းတို႔ အခ်င္းခ်င္းထိခိုက္မိႏိုင္ဖို႔ ခက္ခဲတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ခက္ခဲလွပါသည္ ဟုအဆိုရွိသည္။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထားေသာ နခသိခသုတ္ကို ေထာက္႐ႈျခင္း အားျဖင့္ လူ႔ဘံုမွာစုေတ၍ ေသလြန္ၾကကုန္ေသာ သူတို႔တြင္ လူဘံုသို႔ ေရာက္ရွိေသာ သူမွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္သဲခြံေပၚရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏသာရွိ၍ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ေသာ သူတို႔မွာ ဂဂၤါျမစ္လြင္ျပင္ရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏ ရွိသည္။ ႏႈိင္းဆလို႔မရေအာင္ ကြာျခားလွသည္။
အမွန္စင္စစ္ လူ႔ဘဝသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းသည္ အမိအဘတို႔ရဲ႕ ေသြးသားေၾကာင့္သက္သက္ ေရာက္ရွိလာရတာ မဟုတ္ပါ။ မိမိတို႔ ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ကံအက်ဳိးေပး မ်ားစြာေၾကာင့္ (တစ္နည္း) ဂတိသမၸတၱိနဲ႔ျပည့္စံုလာ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ရႏ္ုင္ခဲလွသည့္ လူ႔ဘဝကို ရရွိျခင္း ျဖစ္သည္။ အမိအဘတို႔၏ ေသြးသားဆိုသည္မွာ အေထာက္အပံ့မွ်သာ ျဖစ္ၾကသည္။
လူ႔ဘဝရရွိၾကေသာ္လည္း လူအခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူညီၾကေပ။ မိမိတို႔ေရွးဘဝကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံေတြေၾကာင့္ မတူညီၾကဘဲ ကြဲျပား ျခားနားေန ၾကပါသည္။ ေယာကၤ်ားဘဝ၊ မိန္းမဘဝ၊ ေယာကၤ်ားမဟုတ္ မိန္းမမဟုတ္ (နပုန္းပ႑ဳက္)ဘဝ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
ေယာကၤ်ားဘဝသည္ မိန္းမဘဝထက္ သာ၍ ျမင့္ျမတ္ေပသည္။ ေယာကၤ်ား ဘဝျဖစ္စဥ္မွာ ကာေမသုမိစာၦစာရ အကုသိုလ္ကံကို က်ဴးလြန္မိခဲ့ပါက ေသလွ်င္ ငရဲက်မည္။ ငရဲမက်ပဲ လူျပန္ျဖစ္လွ်င္ မိန္းမဘဝမွာ ျဖစ္ၾကရသည္။ (အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္ျမတ္ႀကီးပင္လွ်င္ အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ ကာေမသုမိစာၦစာရ ကံကို က်ဴးလြန္ မိခဲ့သည့္ အတြက္ မိန္းမဘဝ ျဖစ္ခဲ့ရဖူးသည္။)
လူေလးမ်ဳိး
လူဟုဆိုရာတြင္ ဝိမာနအ႒ကထာ၌ လူသည္ သာမညအားျဖင့္ တစ္မ်ဳိးတစားတည္းသာျဖစ္ေသာ္လည္း အထူးျပဳခြဲျခားလွ်င္ ေလးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
• လူ႔ငရဲသား
• လူ႔ၿပိတၱာ
• လူ႔တိရစာၦန္
• လူသားစစ္စစ္
(၁)လူ႔ငရဲသား
သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခိုးျခင္း စေသာ မျပဳသင့္သည္ကိုျပဳခဲ့လွ်င္ မင္းျပစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လက္ေျချဖတ္ျခင္း စေသာအျပစ္ေပးခံရၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡႀကီးစြာ ခံစားေနရသူမ်ား။
(၂)လူ႔ၿပိတၱာ
ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ မေကာင္းမႈေၾကာင့္ (ေရွးက ေကာင္းမႈကို မျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္) အစားအစာ အဝတ္အထည္ကို မရရွိ၊ ဆာေလာင္ျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္ခံေနရ၍ ဆင္းရဲႀကီးစြာ ရပ္တည္ရာမရ ကတိမ္းကပါး ေျပးလႊားရွာေဖြေန ရသူမ်ား။
(၃)လူ႔တိရစာၦန္
သူတစ္ပါးႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ အသက္ေမြးရသျဖင့္ သူတစ္ပါး၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားကို မေနမနားထမ္းေဆာင္သြားလာေနရသူမ်ား၊ လူ႔ေလာက စည္းမ်ဥ္းဥပေဒကို ေက်ာ္ဖ်က္၍ မလိုအပ္သည္ကို လုပ္သျဖင့္ အစိုးရမင္း စေသာ တစ္ပါးသူတို႔ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေၾကာင့္ ေသေဘးကိုေၾကာက္၍ ေတာေတာင္ထဲသို႔ ေျပးဝင္ရၿပီး အိပ္လိုျခင္း၊ စားလိုျခင္း၊ ဆာေလာင္ျခင္း ဆင္းရဲကို ပယ္ေဖ်ာက္႐ံုမွတစ္ပါး အျခားမည္သည့္အက်ဳိးအေၾကာင္း ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကိုမွ် မစဥ္းစားႏိုင္ဘဲ ဒုကၡႀကီးစြာ လွည့္လည္ထြက္ေျပး ေနရသူမ်ား။
(၄)လူသားစစ္စစ္
မိမိ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုသိ၍ ကံ ကံ၏အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ကာ မေကာင္းမႈမွာ ရွက္ျခင္း၊ ေၾကာက္ျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီးလွ်င္ သတၱဝါတို႔အေပၚ၌ သနားျခင္းရွိသည့္အျပင္ သံေဝဂတရားရွိသည့္အေလ်ာက္ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ကာ ကုသိုလ္တရား တို႔ကို ေကာင္းစြာက်င့္သံုးၿပီး ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ စေသာ ပုညႀကိယာ ဝတၳဳဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူမ်ား။
ကၽြန္းႀကီး ( ၄ ) ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္ ( ၂၀၀၀ )
လူ႔ဘံု(မႏုႆဘံု)တြင္ အေရွ႕ကၽြန္း၊ အေနာက္ကၽြန္း၊ ေျမာက္ကၽြန္း၊ ေတာင္ကၽြန္း ဟူေသာ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းရွိသည္။ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းတြင္ တစ္ကၽြန္းစီ၌ ကၽြန္းငယ္ေပါင္း(၅၀၀)စီ ရံထားေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိသည္။ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိေသာ လူ(မႏုႆ)တို႔၏ ေနရာကို လူ႔ဘံုဟု ေခၚသည္။
ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း
လူေလးမ်ဳိး
လူဟုဆိုရာတြင္ ဝိမာနအ႒ကထာ၌ လူသည္ သာမညအားျဖင့္ တစ္မ်ဳိးတစားတည္းသာျဖစ္ေသာ္လည္း အထူးျပဳခြဲျခားလွ်င္ ေလးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
• လူ႔ငရဲသား
• လူ႔ၿပိတၱာ
• လူ႔တိရစာၦန္
• လူသားစစ္စစ္
(၁)လူ႔ငရဲသား
သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခိုးျခင္း စေသာ မျပဳသင့္သည္ကိုျပဳခဲ့လွ်င္ မင္းျပစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လက္ေျချဖတ္ျခင္း စေသာအျပစ္ေပးခံရၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡႀကီးစြာ ခံစားေနရသူမ်ား။
(၂)လူ႔ၿပိတၱာ
ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ မေကာင္းမႈေၾကာင့္ (ေရွးက ေကာင္းမႈကို မျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္) အစားအစာ အဝတ္အထည္ကို မရရွိ၊ ဆာေလာင္ျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္ခံေနရ၍ ဆင္းရဲႀကီးစြာ ရပ္တည္ရာမရ ကတိမ္းကပါး ေျပးလႊားရွာေဖြေန ရသူမ်ား။
(၃)လူ႔တိရစာၦန္
သူတစ္ပါးႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ အသက္ေမြးရသျဖင့္ သူတစ္ပါး၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားကို မေနမနားထမ္းေဆာင္သြားလာေနရသူမ်ား၊ လူ႔ေလာက စည္းမ်ဥ္းဥပေဒကို ေက်ာ္ဖ်က္၍ မလိုအပ္သည္ကို လုပ္သျဖင့္ အစိုးရမင္း စေသာ တစ္ပါးသူတို႔ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေၾကာင့္ ေသေဘးကိုေၾကာက္၍ ေတာေတာင္ထဲသို႔ ေျပးဝင္ရၿပီး အိပ္လိုျခင္း၊ စားလိုျခင္း၊ ဆာေလာင္ျခင္း ဆင္းရဲကို ပယ္ေဖ်ာက္႐ံုမွတစ္ပါး အျခားမည္သည့္အက်ဳိးအေၾကာင္း ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကိုမွ် မစဥ္းစားႏိုင္ဘဲ ဒုကၡႀကီးစြာ လွည့္လည္ထြက္ေျပး ေနရသူမ်ား။
(၄)လူသားစစ္စစ္
မိမိ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုသိ၍ ကံ ကံ၏အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ကာ မေကာင္းမႈမွာ ရွက္ျခင္း၊ ေၾကာက္ျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီးလွ်င္ သတၱဝါတို႔အေပၚ၌ သနားျခင္းရွိသည့္အျပင္ သံေဝဂတရားရွိသည့္အေလ်ာက္ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ကာ ကုသိုလ္တရား တို႔ကို ေကာင္းစြာက်င့္သံုးၿပီး ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ စေသာ ပုညႀကိယာ ဝတၳဳဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူမ်ား။
ကၽြန္းႀကီး ( ၄ ) ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္ ( ၂၀၀၀ )
လူ႔ဘံု(မႏုႆဘံု)တြင္ အေရွ႕ကၽြန္း၊ အေနာက္ကၽြန္း၊ ေျမာက္ကၽြန္း၊ ေတာင္ကၽြန္း ဟူေသာ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းရွိသည္။ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းတြင္ တစ္ကၽြန္းစီ၌ ကၽြန္းငယ္ေပါင္း(၅၀၀)စီ ရံထားေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိသည္။ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိေသာ လူ(မႏုႆ)တို႔၏ ေနရာကို လူ႔ဘံုဟု ေခၚသည္။
ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း
- ပုဗၺ၀ိေဒဟ = အေရွ႕ကၽြန္း
- အပရေဂါယာန = အေနာက္ကၽြန္း
- ဥတၱရကု႐ု = ေျမာက္ကၽြန္း
- ဇမၺဳဒီပ = ေတာင္ကၽြန္း
ပုဗၺ၀ိေဒဟ ေခၚ အေရွ႕ကၽြန္း
အေရွ႕ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၇)ေထာင္ ရွိသည္။ အေရွ႕ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လထက္၀က္ျခမ္းႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာ သဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လထက္၀က္ျခမ္းသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။
အေရွ႕ကၽြန္း၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ တစ္ယူဇနာ အျမင့္ရွိေသာ ကုကၠိဳပင္ရွိသည္။ အေရွ႕ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ကုန္ေရာင္း၊ ကုန္၀ယ္ စေသာ ပညာႏွင့္ အသက္ ေမြးလုပ္ကိုင္ရသည့္ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ၾကသည္။ အသက္(၇၀၀) ရွည္ၾကသည္။
အပရေဂါယာန ေခၚ အေနာက္ကၽြန္း
အေနာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၇)ေထာင္ ရွိသည္။ အေနာက္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လျပည့္၀န္းႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေနလူတို႔၏ မ်က္ႏွာ သဏၭာန္ မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လျပည့္၀န္းသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။
အပရေဂါယာန ေခၚ အေနာက္ကၽြန္း
အေနာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၇)ေထာင္ ရွိသည္။ အေနာက္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လျပည့္၀န္းႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေနလူတို႔၏ မ်က္ႏွာ သဏၭာန္ မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လျပည့္၀န္းသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။
အေနာက္ကၽြန္း၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ တစ္ယူဇနာ အျမင့္ရွိေသာ ထိန္ပင္ရွိသည္။ အေနာက္ ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ႏြားယာဥ္ကို စီး၍ သြားလာေနထိုင္ တတ္သည္။ အသက္(၅၀၀) ရွည္ၾကသည္။
ဥတၱရကု႐ု ေခၚ ေျမာက္ကၽြန္း
ေျမာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၈)ေထာင္ ရွိသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာသဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း ၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ အျမင့္ ယူဇနာတစ္ရာ ရွိေသာ ပေဒသာပင္ရွိသည္။
ဥတၱရကု႐ု ေခၚ ေျမာက္ကၽြန္း
ေျမာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၈)ေထာင္ ရွိသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာသဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း ၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ အျမင့္ ယူဇနာတစ္ရာ ရွိေသာ ပေဒသာပင္ရွိသည္။
ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ အလိုရွိရာကို ပေဒသာပင္မွ ဆြတ္ယူစားေသာက္ၿပီး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနထိုင္ၾကရသည္။ အသက္(၁၀၀၀) ရွည္ၾကသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း သူ/သားမ်ားသည္ ဥပေစၧဒကကံ ႏွင့္ ေသျခင္းမ်ဳိးမရွိေပ။ အခက္အလက္စိတ္ၿပီး ျပႆဒ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ တူေသာ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား ေနရာအႏွံ႔ ေပါက္ေရာက္ေနသည္။
ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ထိုသစ္ပင္ႀကီးမ်ားကို ေနအိမ္အျဖစ္ အသံုးျပဳ ေနထိုင္ၾကသည္။ အိပ္လိုသည့္အခါ အိပ္ယာမ်ားသည္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေန၏။ ၾကာမ်ဳိးငါးပါးႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းေနေသာ အလြန္သာယာသည့္ ေရကန္မ်ားလည္း ရွိသည္။ဆက္ပါအုံးမည္ - -
No comments:
Post a Comment